Duitsland Herenigd?

DDR en BRD:
In 1945, het jaar dat het Derde Rijk ten onder ging, werd Duitsland verdeeld in twee aparte gebieden: Oost-Duitsland (i.e.: de Duitse Democratische Republiek) en West-Duitsland (i.e.: Bondsrepubliek Duitsland). Oost-Duitsland viel onder het regiem van de communistische Sovjet Unie, terwijl het Westen beheerd werd door kapitalistische Westerse landen. Het Westen, wat vooral geleid werd door de Verenigde Staten, had een economie die gebaseerd was op vrije handel met Europa, terwijl het Oosten (geleid door de Sovjet Unie) alle omringende landen dwong tot communisme. Hieruit volgde dat West-Duitsland door velen gezien werd als het rijke en vrije deel van Duitsland.

Het symbool voor de scheiding tussen West- en Oost-Duitsland bevond zich in Berlijn in de vorm van een immense muur van ongeveer 45 kilometer lang. Het neerhalen van deze muur, door Winston Churchill gedoopt tot ‘IJzeren Gordijn’, in het jaar 1989, staat te boek als de hereniging van Oost- en West-Duitsland tot één land.

Val van het IJzeren Gordijn:
Gedurende de jaren ’80 stagneerde de economie en politiek in Oost-Duitsland. Dit had tot gevolg dat er steeds minder gehoor werd gegeven aan de zogeheten ‘Brezhnev Doctrine’, welke inhield dat als het socialisme werd bedreigd in een Oostelijke staat, andere socialistische staten verplicht waren te assisteren in het behoud van dat socialisme. Een golf van revoluties volgde in het oostelijke deel van Duitsland, welke zich verspreidde naar Centraal- en Oost Europa. Uiteindelijk leidde dit tot de val van het Communisme. In mei 1989 verwijderde Hongarije haar grensafsluiting, en duizenden Oost-Duitsers vluchtten naar het Westen. Dit keerpunt, in Duitsland bekend als ‘Die Wende’, leidde tot het verwijderen van de Berlijnse Muur. Oost- en West-Duitsland begonnen hiermee onderhandelingen tot het elimineren van de scheiding die al meer dan vier decennia zorgde voor een verdeling van Duitsland.

Beoogde Hereniging:
Twee weken na de val van de Berlijnse Muur, werd een programma opgesteld waarin punten stonden die moesten helpen bij het herenigen van Oost- en West-Duitsland. In de eerstvolgende verkiezingen werd een coalitie partij gevormd die moest zorgen voor een versnelling in dit herenigingsproces.

Daarnaast werd duidelijk dat de economie en infrastructuur in Oost-Duitsland sterk te wensen overlieten. Deze fundamentele tekortkomingen kwamen pas aan het licht toen de communistische hegemonie wegviel. De economie en infrastructuur in Oost-Duitsland stortte bijna volledig in elkaar.

Vrijwel iedereen was het erover eens dat de Duitse economie snel één geheel moest worden. Stappen hiertoe werden genomen in 1990, toen een verdrag werd getekend door beide staten waarin overeenstemming geopperd werd over een monetaire, economische en sociale unie. Hiermee werd in heel Duitsland de Duitse Mark ingevoerd als betaalmiddel; dit werd ook in het voormalige Oost-Duitsland gezien als de meeste stabiele munteenheid.

Het laatste wat nog bereikt moest worden was een officiële hereniging van Oost- en West-Duitsland. Sinds juli 1990 werd er al onderhandeld over een herenigingsverdrag, en in september van dat jaar kwamen beide deelstaten tot een overeenstemming over de interne constitutionele condities. Met deze laatste stap werd op 3 oktober 1990 het zogeheten ‘Wiedervereinigungsvertrag’ (i.e. het herenigingsverdrag) getekend door Oost- en West-Duitsland.

Vastgoed in Duitsland:
De beoogde hereniging van Oost- en West-Duitsland heeft tot op heden nog niet het resultaat opgeleverd wat men voor ogen had; structurele verschillen zijn nog steeds merkbaar. Desalniettemin heeft Oost-Duitsland sinds de vereniging met het Westen ongekende progressie geboekt. Zo is de infrastructuur, die in eerste instantie bedroevend was, nu beter dan in West-Duitsland. In Oost-Duitsland liggen de lonen iets lager dan in het Westen, maar hier staat tegenover dat het leven in het Oosten over het algemeen wat goedkoper is.

Op het gebied van vastgoed is Duitsland al geruime tijd aan een stevige opmars bezig. Waar het in de tijd van DDR en BRD nog het Westen was waar men goedkoper kon wonen door de vrije economie, is het na de hereniging het Oosten met de goedkopere vastgoedprijzen. Over het algemeen gaat het goed met Duitse economie, het is de sterkste economie van Europa, en dat is ook te merken in het vastgoed. Tussen 2004 en 2012 is de waarde van Duits vastgoed gestegen met pakweg 10%. Het Oosten biedt, gezien de wat lagere inkomens, zoals gezegd goedkopere vastgoedprijzen. Investeren via een investeringsmaatschappij in vastgoed op Oost-Duits grondgebied is tegenwoordig dus een veilige en goede zet.

Door | 2018-03-20T06:59:41+00:00 20 maart, 2018|Geen onderdeel van een categorie|0 Opmerkingen

Laat een reactie achter